نیاید روز من تا تو نیایی

چو دست من بریده شد به خنجر

چه سود ار من کنم دستی ز گوهر

تو خورشیدی مرا از روشنایی

به گاه و صلت ای خورشید لشکر

کنار من صدف بود و تو گوهر

صدف چون شد تهی از گوهر خویس