مشستم در فراقت روی و مویم

مرا تو جانی و جان را بدل نیست

اگر بر تو بدل جویم نیابم

نباشد هیچ مه چون آفتابم

بدان تا بوی تو از تن نشویم

مرا تا مهرت ایدون یاد باشد

کسی دیگر ز من چون شاد باشد