گل و برگش برفته خار مانده

ترا در دل درخت مهربانی

به چه ماند بر اشجار خزانی

برهند گشته و بی بار مانده

همی دارم امید روزگاری

که باز آید ز مهرش نوبهاری

وفا باشد خجسته برگ و بارش