چه باشد گر شدی در مهر بد رای

بجز وصل تو نگشاید مر آن را

مخور زثن روزگار رفته تشویر

وفا و مهربانی را ز سر گیر

نهال دوستی ببریدی از جای

چو ببریدی دگر باره فرو کار

که پیوسته نکوتر آورد بار