نهال دوستی ببریدی از جای

مخور زثن روزگار رفته تشویر

وفا و مهربانی را ز سر گیر

چه باشد گر شدی در مهر بد رای

چو ببریدی دگر باره فرو کار

که پیوسته نکوتر آورد بار