گر از حالم نپرسد آن دل افروز

کسی کان سال و مه دارد مرا یاد

ز کس پرسد که بی او چیست حالم

به دل در دارد امید وصالم

من از هالش همی پرسم شب و روز

همانست او که من دیدم همناست

همان سنگین دل و نانهسر بسانست