چنان از حسرت دل بر کشم آه

چنان لرزم که لرزد سرو و شمشاد

به اشک از شب فرو شویم سیاهی

بیاغارم زمین تا پشت ماهی

کجا ره گم کند بر آسمان ماه

ز بس کز دل کشم آه جهان سوز

ز خاور بر نیارد آمدن روز