کجا ره گم کند بر آسمان ماه

به اشک از شب فرو شویم سیاهی

بیاغارم زمین تا پشت ماهی

چنان از حسرت دل بر کشم آه

ز بس کز دل کشم آه جهان سوز

ز خاور بر نیارد آمدن روز

ز بس کز جان بر آرم دود اندوه