تو ده جان مرا زین غم رهایی

همی دانی که چون بسته زبانم

زبانم با تو گوید هر چه گوید

روانم از تو جوید هرچه جوید

تو بردان از دلم بند جدایی

دل آن سنگدل را نرم گردان

به تاب مهربانی گرم گردان