درود از من بدانگلروی خوشبوی

که دارد مر مرا بیهوش و تفته

درود از من بدان مشهور آفاق

که دارد مر مرا از کام دل طاق

که دارد سال و ماهم در تگ و پوی

درود از من بدانزلف رسن باز

که دارد مر مرا مشهور شیراز