درود از من بدانزلف رسن باز

که دارد مر مرا از کام دل طاق

درود از من بدانگلروی خوشبوی

که دارد سال و ماهم در تگ و پوی

که دارد مر مرا مشهور شیراز

درود از من بدان ناز و عاتبش

که آبم برد زنخدان خوشابش