ز شاهی بود موبد را یکی نام

چو مرو شایگان محکم پناهی

گرامش کردی آن نیکی که دیدی

ز من وز شه به هر کامی رسیدی

ترا بود آن دگر گونه همه کام

چو بر گنجش همه فرمان مرا بود

به گنج اندر همه چیزی ترا بود