دل من گر نبودی دشمن من

چرا چاره همی جویم ز دشمن

چه نادانم که از دل چاره جویم

که خودیکباره دل برد آب رویم

چنین عاصی نبودی در تن من

پر آتش شد دلم چون گشت سر کش

بلی باشد سزای سر کش آتش