پر آتش شد دلم چون گشت سر کش

که خودیکباره دل برد آب رویم

دل من گر نبودی دشمن من

چنین عاصی نبودی در تن من

بلی باشد سزای سر کش آتش

بنال ای دل که ارزانی بدینی

که هم در این جهان دوزخ ببینی