همان بادی که آرد بود گلزار

که با بی دل کنی خواری همیشه

همان ابری که باری در دو زاری

ازو بر بیدلانت سنگ باری

همی نادر به من بوی تن یار

چه بد کردم که او با من چنینست

مگرباد تو با من هم به کینست