مرا مثل اسیران برده کردی

چه خوش بود آن به دل اندر عتابش

چه خوش بود آن به ناز اندر حخابش

اگر در هفته روزی پرده کردی

چه خوش بود آن شمار بوسه کردن

به هر عذری دو صد سوگند خوردی

چه خوش بود آنکه هر روزی دو دس بار