دل او را چنان آمد گمانی

که باشد پیش مرده گنج گوهر

تنش بر جای مانده دل نه بر جای

همی گفته ز مهرش هر زمان وای

که هست آن حالش از مردم نهانی

به دل مویه کنان با یوبهء جفت

نهان از هر کسی با دل همی گفت