که هست آن حالش از مردم نهانی

تنش بر جای مانده دل نه بر جای

همی گفته ز مهرش هر زمان وای

دل او را چنان آمد گمانی

به دل مویه کنان با یوبهء جفت

نهان از هر کسی با دل همی گفت

چه خوشتر باشد از بزم جوانان