خداوندی کنی تو هر چه خواهی

تو ویران کردی آن خرم سرایم

که بود از خرمی شادی فزایم

گناه تست و گویم بی گناهی

نهادم دل بدان سان کم تو داری

ز تو فرمان و از من بردباری

نگارا گر چه از تو دور گشتی