نوای من نشسته در بر تو

ز تو فرمان و از من بردباری

نگارا گر چه از تو دور گشتی

دلم را به نوازی تو بهشتی

چگونه سر کشم از چنبر تو

به جان تو که تا از تو جدایم

تو گویی در دهان اژدهایم