برم از زلفکانت عنبرین کن

که من از داغ روی تو چنینم

مترس اکنون و تنگ اندر برو گیر

که بس خوش باشد اندر هم می و شیر

لبم از بوسگانت شکرین کن

به سنگین دل وفا و من جوی

به نوشین لب نوازشهای من گوی