لبم از بوسگانت شکرین کن

مترس اکنون و تنگ اندر برو گیر

که بس خوش باشد اندر هم می و شیر

برم از زلفکانت عنبرین کن

به سنگین دل وفا و من جوی

به نوشین لب نوازشهای من گوی

مکن تندی که از تو باشد آهو