سخنهای چنین از وی شنیدم

مکن تندی که از تو باشد آهو

بهست از روی نیکو خوی نیکو

من اندر خواب روی دوست دیدم

چرا بی صبر و بی چاره نباشد

چرا همواره غمخواره نباشد

مرا تا بخت از آن مه دور دارد