به نامه نام من بردی به زشتی

مجو از من دگر ره مهربانی

که ناید باز پیران را جوانی

همانم من که تو نامه نوشتی

مرا از مهرت آمد زشت نامی

که جز با تو نکردم خویس کامی

نکردم در جهان جز تو یکی یار