همی برکند رفته از نزد شاه

که چندان خورد می که بر نره شیر

نشیند نیارد ورا شیر زیر

نه چندان که چشمش کلاغ سیاه

خروشی برآمد هم انگه ز در

که ای پهلوانان زرین کمر

به اندازه بر هرکسی می خورید