برفتی بر سرم یاری گزیدی

به امید وفا چه رنج بردم

پس آنگه تو بجای من چه کردی

بکشتی و انچه کشتی خود بخوردی

نکو کردی تو خود اورا سزیدی

جزین از تو چه آید که کردی

که همچون کرگسان مردار خوردی