ز بیچاره تنم مانده روانی

نه غم را بود نیز اندر دل انجام

ز بیرون گر به رامش می نشستم

نهانی بر فراقت می گرستم

نه خوش خوردم نه خوش خفتم زمانی

چو بی تو رستخیز تن بدیدم

بجز باز آمدن چاره ندیدم