که کردی سربسر جان و دلم ریش

نه بس چندین که آب من ببردی

نه بس چندین که ننگم بر شمردی

مزن تیر جفا بر من ازین بیش

چه رنج آید ازین بدتر به رویم

که تو گویی دریغست از تو کویم

چرا بخشایی از من رهگذاری