چنان دانم که خوبی یاد کردی

اگر تو بر کنی یک چشمم از سر

به پیش دستت آرم چشم دیگر

مرا چندین به ژشتی نام بردی

مرا نفرین تو چون آفرینست

که گفتارت به گوشم شکرینست

اگر چه در سخن آزار جویی