ز ناله همچو زیر چنگ بر چنگ

گل رویش به گونه گشت چون گل

ز درد دل همی زد سنگ بر دل

نه بر دل که می زد سنگ بر سنگ

همی گفت آه ازین وارونه بختم

تو گویی شاخ محنت را درختم

چرا تیمار جان خود خریدم