چرا تیمار جان خود خریدم

ز ناله همچو زیر چنگ بر چنگ

همی گفت آه ازین وارونه بختم

تو گویی شاخ محنت را درختم

به دست خود گلوی خود بریدم

چه بد بود این که کردم باتن خویش

چرا گشتم بدین سان دشمن خویش