بدو گفت ای چراغ سرفرازان

بدان تا جان رامین را رهاند

ز بخت او را به کام دل رساند

چو آمد پیش او شد گش و نازان

سرشت هر گلی همچون گل تست

نهاد هر دلی همچون دل تست

همه کس را بپیچد دل ز آزار