گر از مهر و وفایم سیر گشتی

همیشه تازه و خوشبوی بر بار

نبینی چون لبانم هیج شکر

به دلها بر ز جان و مال خوشتر

بساط دوستی را در نوشتی

جوانمردی کن و پنهان همی دار

مکن یکباره یار خویش را خوار