مکن یکباره یار خویش را خوار

گر از مهر و وفایم سیر گشتی

بساط دوستی را در نوشتی

جوانمردی کن و پنهان همی دار

به خسم اندر بکن لختی مدارا

مکن بد مهری خویش آشکارا

نه هر کس کاو خورد باگوشت نان را