به گردن باز بندد استخوان را

به خسم اندر بکن لختی مدارا

مکن بد مهری خویش آشکارا

نه هر کس کاو خورد باگوشت نان را

خردمند آن کسی را مرد خواند

که راز دل نهفتن به تواند

نداند راز او پیراهن اوی