دل سنگینت را بدخواه گشتم

بلارا خودهمین یک حال نیکوست

که بشناسی بدو در دشمن و دوست

کنون کز حال تو آگاه گشتم

وفای تو چو سیمرگست نایاب

که دل بی رحم داری چشم بی آب

مبادا کس که او مهر تو ورزد