هر آن کاو طمع بگسست از جهان پاک

نیابد هیچ گور امروز گردم

نگر تا تو نپنداری که دیگر

مرا بینی چو دیدی خوار و غمخور

نیاید هرگز او را از جهان باک

به بی رنجی گذارد زندگانی

نه جوید سود از نیم زیانی