که با درد جدایی بر نیایم

مرا دربان سزد بر رفته کیوان

اگر باشم به درگاه تو دربان

چرا از تو شکیبایی نمایم

به فرمانت شدم شاگا به گرگان

تهی کردم که و دشتش ز گرگان

کهستان را چنان کردم به شمشیر