ز باران خرمی چندان بیفزود

ز دودی زنگ شاخ از جویباران

چنان رخشنده شد پیرامن مرو

که گفتی ششتری بد دامن مرو

که گفتی قطر باران خرمی بود

به چونین خوش زمان و نغز هنگم

که گیتی تازه بود و روز پدرام