اگر نه زود نزد من شتابی

که گویی هر زمان چشمم شود کور

بیا تا مهر من بینی بر افزون

شده چون حسنت از اندازه بیرون

چو باز آیی مرا زنده نیابی

اگر خواهی که رویم باز بینی

نه آسایی نه خسپی نه نشینی