چو باز آیی مرا زنده نیابی

بیا تا مهر من بینی بر افزون

شده چون حسنت از اندازه بیرون

اگر نه زود نزد من شتابی

اگر خواهی که رویم باز بینی

نه آسایی نه خسپی نه نشینی

چو این نامه بخوانی باز گردی