رمه در پیش گرگان بی شبان شد

نه جای مویه بود و گرم خوردن

که جای رزم بود و نام کردن

چو زرد از شور بختی بی روان شد

بسان خطبه خوانی بود خنجر

که او را مغز گردان بود منبر

به شاهی خطبهء رامین همی کرد