همان بیش بود او را سپاهی

هوادار و هوا خواهش نه کم بود

چو از گوهر همی بارید باران

شکفته گشت بختش را بهاران

ز برگ و ریگ و قطر آب و ماهی

جهان یکباره گرد آمد بر و بر

نه بر رامین که بر دینار بی مر