ز برگ و ریگ و قطر آب و ماهی

چو از گوهر همی بارید باران

شکفته گشت بختش را بهاران

همان بیش بود او را سپاهی

جهان یکباره گرد آمد بر و بر

نه بر رامین که بر دینار بی مر

بزرگانی که پیرامنش بودند