پس آنگه جان ما خواهی به تاوان

نگر تا هست چون تو هیچ سفله

که یک یک داده بستانی بجمله

کنی ما را همی دو روزه مهمان

نه ما گفتیم ما را میهمان کن

پس آنگه دل چنان بر ما گران کن

چه خواهی بی گناه از ما چه خواهی