به زیر سایهء طوبی نشستند

چو از بیدار او آزاد گشتند

به داد شاه رامین شاه گشتند

تو گفتی یکسر از دوزخ بر ستند

بدان را بد بود روزی سرانجام

بماند نامشان جاوید بد نام

مکن بد در جهان و بد میندیش