بماند نامشان جاوید بد نام

تو گفتی یکسر از دوزخ بر ستند

به زیر سایهء طوبی نشستند

بدان را بد بود روزی سرانجام

مکن بد در جهان و بد میندیش

کجا گر بد کنی بد آیدت پیش

چه نیکو گفت خسرو کهبدان را