اگر ترسی تو از آتش به محشر

کرا زهره که با دریا بکو شد

چو تو گویی بگیرید آن فلان را

بلرزد هفت اندام آسمان را

ز بی باکی شوی در آتش اندر

به گاه نام جستن تیر باران

چنان رانی که برگ گل بهاران