زهی رخصت که گرراهی نبودی

که شکرش هم تو دانی گفت دایم

زهی شدت که در حجت گرفتن

نه برگ خامشی نه روی گفتن

کسی را زهره آهی نبودی

زهی فرقت که بسیاری دویدند

ندیدندت ولیکن نایدیدند