سرانگشتی که کرد از دینت پرهیز

بانگشتی مه گردون قلم کن

حسودت می گزد انگشت از غم

تو می بر هم بانگشتی مه ازهم

بانگشتی قنب او را بیاویز

ز مشتی گاو ناپرداخته دهر

بکش انگشت ازبزغاله زهر